Eyvaah İstanbul!

Ben Yahya Kemal’den devraldım seni

İçimde acılarla büyüttüm

Geçen zamana beraber direndik

Gelen bahara beraber sevindik

Kalbim ağardı bir vakit

Beton direkler döşenmiş içime

Martılar katledildi bir bir

Gökyüzünün kızıllığı bundanmış meğer

Yeşil, mavi ve siyah şehri terk etti

Yerlerini rengarenk cam parçaları aldı

Yükseldikçe yükseldi korku duvarları

Çığlıklar sardı bedenimi

İstanbul’u terketmek

Hüzün vermiyordu eskisi kadar

Kursağımdan kan akmıştı bir kere

15.05.2017

Ekran Resmi 2017-06-15 06.01.19

1 Comment

  1. Eyüp Bey yazılarınızı hayranlıkla okuyorum. Bu güzellikleri her zaman yaşamam için Kaleminiz daim olsun. Yüreğinize sağlık☺️

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s