Züleyha’nın çığlığı

tüm  asil ruhları sarmış  züleyha’nın  çığlığı

buram  buram  ter, kan  revan  göz yaşı 

israfil ve azrail ilk  düetini yapmadan  önce

azazil son  bestesini çalar  adem  ve havvanın  dansına

batıdan  doğuya uçar  kırlangıçlar

zehirli tohum  ekmek  için  toprağa

kara bulutlar  yeryüzüne iner  bir  gece yarısı

gökyüzüne uzanan  asırlık  ağaçlar  devrilir  dağlardan

yörüngesini kaybetmiş  hırçın  eser  rüzgar

göçmen  kuşlar  dolanır  durur  pervasızca

leylekler  bir  türlü  inemez semadan

akrepler  müjdeler  oldu  baharı, kış  bitmek  bilmez

alev  alev  yanar  yağmur  ormanları

sahra çölü  ay  ışığını hapsetmiş  kum  tepelerine

tüm  iyi insanlar  güneye göç  eder

yıldızlar  toros  dağlarının  eteklerinde kayar yalnızca

sanki bir  gün  sonra güneş  batıdan  doğacak

sonra gök  infilak  edip  çakıl taşı gibi dağılacak

ufalacak  ufalacak  alem  zerreye akacak

ve yer  yarılıp  ölüler  yeniden  doğacak

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s