şehir ve insan

gece, insan kusar caddelerine şehrin

gökten yalancı bir örtü serer hallerine

karanlıklar kaybolur gölgesinde insanların

ve tarihi duvarlar parçalanır öfkesinde

*

“yolların karanlığa saplanan noktasında”

mülteci kaldırımlar hayallerimizi kurşunlar

*

insan yeni düzen kurar, tarih yazar şehirlerde

en alçak kavgasını izleriz İstanbulun gözlerinde

ve en korkunç oyununu oynarken zulüm

yine aldanır insan iblisin çelik çomağına

*

gulyabaniler şehri teslim almış perçeminden

biçare dalmış sessiz ve sevdasız uykuya

*

insan gezegenleri taşır içinde

sığmaz öyle kolay kolay şehre

dinmez içindeki yağmur ve fırtına

bitmez tükenmez yaşama sevdası

*

insanlar dağlara, dağlar şehirlere

sokak çocukları sokaklara yabancı

*

insanlar kaybolur şehrin gürültüsünde bir bir

şehirler çöker insanın amanasız hayallerinde

iki düşman savaşçı altın tepside nefret sunarlar

yüzyıldan büyük güne sürüp giden bu kavgada

*

şehrin anahtarını elinde tutan insanlık mı hükümdar

Yoksa dev şehirlerde cüce insanlar mı tutsak

 

30 Eylül 2014 Salı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s